Een week aan het minderen…

Zoals jullie vorige week in een vorige blogpost hebben kunnen lezen, ben ik begonnen aan een test om te zien of ik mijn gebruik van smartphone en social media kan afbouwen. Hiervoor heb ik 80% van de apps op mijn smartphone verwijderd, namelijk alle apps die ik amper gebruikte, alle games en social media apps. Een week later ben ik blij met jullie mijn bevindingen te mogen delen.

Facebook Messenger

Toen ik al mijn apps verwijderd had, heb ik enkel Faceook Messenger laten staan. Messenger is in de laatste jaren een alternatief geworden voor SMS/MMS en ik meende dit niet te kunnen laten vallen omdat de meest belangrijke communicatie voor mij langs daar verloopt, wat zeker geen leugen is.

Enkele dagen na de start ben ik echter gaan inzien dat ik, om het echt goed te doen, ook deze app moest verwijderen en dat heb ik dan ook gedaan. En het heeft me ook geen moeite gekost. Daar waar het die dag zelf een struikelblok was, was het enkele dagen later slechts een akkefietje. Ik had er geen nood meer aan, wat een grote sprong vooruit was.

Mobiel internet

De laatste maanden heb ik extreem veel mobiel internet verbruikt, en dat is zeker niet goedkoop. In sommige maanden haalde ik limieten van 14-15GB op een maand tijd. Toen ik begon aan deze test, was één van de belangrijkste punten dat ook hieraan zeker iets moest worden gedaan. Veel data hiervan was door streaming, dat ik steeds vaker over mijn mobiel internet deed. Zelfs thuis was ik vaak op mobiel internet bezig, aangezien de wifi erg traag werkte en vaak problemen gaf qua verbinding.

Na het verwijderen van zoveel apps, bleek mijn gsm plots veel beter te werken. Ik kan er nu een volledige dag mee doorkomen (wat ik voordien zelfs niet kon als ik er amper iets op deed) en de wifi werkt veel beter (vermoedelijk doordat hij niet zo veel meer tegelijk probeert te doen op het internet). Door dit feit gebruik ik thuis alvast mijn wifi-verbinding vaker, wat al een groot verschil inhoudt.

Verder had ik ook altijd de gewoonte om onderweg (op bus en tram) steeds vaker mijn mobiel internet te gebruiken. Ik bekeek filmpjes, streamde video en muziek, speelde games, … Nu dat de meeste apps zijn verwijderd, is dat sterk verminderd. Ik betrap me er steeds vaker op dat ik hele busritten zonder mobiel internet doorkom, wat een erg positief punt is. Beter voor deze test en tegelijk beter voor de portemonnee! Mijn gebruik van mobiel internet is sterk aan het dalen, waar ik dan ook enorm blij mee ben.

Mobiele games

Laten we heel eerlijk zijn, de meeste mobiele games worden puur uit verveling gespeeld. Verveling op de bus, wachten bij de dokter, … Je kan het zo gek niet bedenken. En dat was ook bij mij het geval. Ik ben nooit echt een frequent gamer geweest, maar smartphonegames kon ik wel smaken, doordat ik mijn smartphone altijd bij had en het dan ook de makkelijkste manier van ontspanning was.

Maar nu alle games verwijderd zijn, heb ik ook plots geen nood meer aan het spelen van mobiele spellen, waarschijnlijk ook mede veroorzaakt door de algemene daling in mijn smartphonegebruik. Ik speel geen enkel spel meer op mijn smartphone, en dat geeft me op veel momenten een vrijer gevoel.

Veel games voor smartphones verbruiken ook internet. Door geen games meer te spelen, hoop ik dan ook op een vermindering van mijn dataverbruik op dit vlak. En ja, die is extra sterk aan het dalen.

Toekomst

Wat ik nu verder wil bereiken? Ik wil nog verder afbouwen. Ik heb al een hele weg afgelegd, maar er is nog een veel langere weg die er nog aankomt. Maar ik ben er klaar voor. Allereerst wil ik me afmelden van enkele social media platformen (snapchat, instagram, …) die ik niet nodig heb.

Daarnaast wil ik proberen communicatie meer via sms te doen in plaats van Facebook en hiervoor dan ook een uitgebreid adresboek aan te maken. Mijn datagebruik zou ik naar nul willen herleiden, zodat ik geen data meer nodig heb, hoewel het me sterk lijkt dat dit zal lukken. Want busuren opzoeken doe ik bijvoorbeeld altijd op mijn smartphone. En het zou echt aanpassen worden als ik hier niet meer opkan berusten. Maar hey, ik kom al van ver hé. Dus waarom zou het niet lukken?!

Olivier

De eerste dag: Rust. Heel veel rust.

Dat het leegmaken van mijn smartphone een goed idee was, blijkt uit de eerste dag die nu voorbij is geraakt. Ik had verwacht dat ik het erg moeilijk zou hebben met het loslaten van al mijn apps, maar wat blijkt: Door niet meer constant meldingen te ontvangen valt het drukke gedeelte weg. En dat doet me beter dan ik had gehoopt.

Ik hoopte op minder zorgen, en die heb ik ook. Ik voel me niet meer aangetrokken tot mijn gsm zolang er geen meldingen zijn, en bekijk Facebook minder dan ik anders deed. Ja, ik bekijk Facebook nog wel eens (via de browser) als ik wat tijd overheb, maar ik zal niet meer direct elke melding bekijken en reageren, waardoor je algemene trafiek op Facebook vermindert. Minder snel antwoorden op zaken = minder notificaties = meer rust. Simpel eigenlijk?

Ik heb me vandaag goed geamuseerd zonder ook maar enige nood te hebben om vaak op mijn gsm te kijken, en dat deed me goed. Ik voel me rustiger en meer in balans met mezelf.

Wat ik wel heb gedaan, is Facebook Messenger op mijn toestel laten staan, om de simpele reden dat dat nu eenmaal voor een groot deel sms begint te vervangen. Maar aangezien vaak mijn internet ook afstond, merkte ik hier vrij weinig van. En zoveel berichten krijg ik daar nu ook weer niet.

De eerste dag is enorm positief uitgedraaid en ik hoop dit project op een dergelijke manier op een goede manier verder uit te bouwen. Ik ben minder direct en merk echt nu al dat ik van mijn gsm afstand neem. Laten we hopen dat dit zo blijft zeker?!

Op zoek naar rust?

Vandaag heb ik een cruciale beslissing genomen in mijn leven. Een beslissing waarvan ik hoop dat het één van de beste zal zijn in mijn leven. Ik heb namelijk besloten om bijna 80% van de apps op mijn gsm te verwijderen…

Waarom, hoor ik je vragen? Heel simpel. Op een bepaald punt zag ik het licht. Het feit dat ik mijn eigen leven niet meer bepaalde. Ik had routines in mijn leven die baseerden op apps. Elke melding dat binnenkwam, elke mail, het was een noodzaak om deze direct te bekijken. Elke avond bekeek ik de features in een bepaalde app. Constant mijn agenda bijhouden en elke keer als er een vraag werd gesteld toch maar direct gaan opzoeken. En spam was er overal. Mijn leven begon af te hangen van mijn gsm, ik zou niet meer zonder kunnen. En dat is een punt waarop je hoort te beseffen dat het te ver gaat. Dat je er iets aan moet doen, of dat je leven antisociaal wordt.

Onze maatschappij weet niet beter meer. Smartphones zijn overal en het is niet meer dan normaal dat iemand meteen antwoord, of we worden al snel kwaad. Is dit dan de wereld waarin we willen leven? Sinds kort heb ik een meisje leren kennen. Een geweldig meisje, dat me ergens ook het realiteitsbesef heeft gegeven dat ik nodig had om dit tot een goed einde te kunnen brengen. Ze heeft geen Facebook, geen Skype of wat dan ook. Ze kan bellen en sms’en en dat is het. Zo simpel als dat. En ik vond het vreemd, maar tegelijkertijd was ik erdoor geïntrigeerd. Zij is degene die als enige echt tot mij is kunnen doordringen en me terug met beide voeten op de grond heeft gezet. Daarnaast hebben ook mijn eigen besef en een kijk op mijn puberende zus hier mee aan geholpen, maar zij gaf wel de doorslag.

Maar is het nu echt zo’n drastische verandering? Ik had op mijn smartphone bijna 300 apps staan, wat ik al veel vond. Spelletjes, handige apps, sociale apps, … Er was haast niets dan ontbrak, ik kon alles zolang ik maar mijn smartphone bij had. Maar die behoefte om je smartphone voor alles te gebruiken is iets dat je ergens ook kapot maakt. Het is eerder een vloek dan een zege. “Mijn batterij is bijna leeg” en “Ik ben mijn gsm vergeten” zijn waarschijnlijk vandaag de dag de twee zinnen die ieder persoon in alle staten kan brengen. Want we kunnen niet meer leven zonder, en dat is pas erg. We worden afhankelijk van een toestel. We worden slaven.

Ik heb alles verwijderd wat ik amper gebruikte, wat een sociaal netwerk was of wat een spelletje was. En het resultaat was choquerend. Ik had ongeveer 300 apps, ik hou er nu nog 63 over. En hier zitten dan nog tal van apps bij die standaard staan geïnstalleerd en die ik niet kan verwijderen. Anders zou ik tegen de 40 à 50  zitten. Rond de 80% van de apps heb ik kunnen verwijderen en heb ik in principe niet nodig. Gek hé?

Maar ik wil en zal afkicken, omdat ik nu meer dan ooit besef wat er op het spel staat. Mensen zeggen wel dat ze hun leven in handen hebben, maar pas wanneer je ze hun smartphone afnemen zie je wie ze echt zijn. Ik ken mensen waarbij ik dit geprobeerd heb, die meteen beginnen roepen en tieren en me daarbovenop heel de tijd zitten vervloeken. Dat gaat te ver. Dan leef je niet meer, maar word je een technologieslaaf.

En ik zal het hierbij niet laten. Ik ben van plan me op sociale netwerken af te melden en me zoveel mogelijk van het internet te verwijderen, in de mate van het mogelijke. Want ja, vanwege mijn studies en professionele zaken zal ik nooit van bijvoorbeeld Facebook kunnen afstappen, maar dat is weer een heel ander verhaal… Voorlopig hou ik het bij het minimaliseren van hun notificaties. Want ze hebben geen recht om mij lastig te vallen. Ik wil nu eindelijk mijn leven terug.

“We’re a generation of idiots, smart phones and dumb people.” – Gary Turk